Wolff Joop
AchternaamJoop
RoepnaamWolff
Doop-/artiest of echte naamJohan Frederik
Geboortedatum1927-03-14
Sterftedatum2007-01-07
Leeftijd79
OorzaakOuderdom
SexeMannelijk

Biografie
Johan Frederik (Joop) Wolff (geboren te Velsen, gestorven te Amsterdam) was een Nederlands communistisch politicus van de CPN en GroenLinks en lid van de Tweede Kamer.

Wolff stamde uit een arm arbeidersgezin. Zijn vader, beambte, was al voor zijn geboorte in 1926 overleden; zijn moeder verdiende als verpleegster het gezinsinkomen. Wolff voltooide de MULO. Hij werd in 1943 in het Haarlemse verzet CPN-lid en bleef dat tot aan de opheffing op 15 juni 1991. Toen in 1989 GroenLinks opgericht werd werd hij daarin bloedgroeplid; dat niet met alle enthousiasme: hij was het niet eens met de volledige integratie van de vier samenstellende partijen EVP, PPR, PSP, en CPN tot één GroenLinks.

Wolff werd na in het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog actief geweest te zijn een actief politicus voor de CPN; in 1947 rolde hij het partijbestuur in, waarin hij bleef tot 1982. Hij was lang bestuurder van de Algemeen Nederlands Jeugd Verbond, een communistische jeugdbond. Later werd hij hoofdredacteur van het communistische dagblad en partijkrant De Waarheid (1958 - 1978), na sinds 1945 al journalist geweest te zijn en samen met broer Jaap Wolff in 1945 een jeugduitgave van de krant, Één, opgericht te hebben, dat in de jaren vijftig werd opgeheven. Gedurende de periode 1956-'57 was hij correspondent te Moskou, waar hij toen ook woonde.

Binnen en buiten de CPN stond Wolff bekend als een steile stalinist. Gezegd werd dat De Groot dacht met het hoofd van CPSU-partijsecretaris Soeslov, en Wolff met het hoofd van De Groot. Wolff via De Waarheid en Jaap Wolff en Marcus Bakker via het partijbestuur hebben tot in de jaren zeventig diverse "recalcitrante elementen" en "dissidenten" op vaak zeer onfrisse manier de CPN uitgewerkt; pas toen de CPN in 1977 duidelijk koos voor de weg van het eurocommunisme en de horizon verbreedde van de arbeidersstrijd naar die van andere sociale bewegingen als de studenten- en vrouwenbeweging was het gedaan met deze Kafkaïaanse praktijken.

Als Tweede Kamerlid (1967 - 1982 met een half jaar onderbreking in 1977) nam hij vaak op scherpe toon deel aan debatten over de nasleep van de Tweede Wereldoorlog, zoals in de Zaak-Menten, het SS-lidmaatschap van Willem Aantjes, de Drie van Breda. Hij nam het op voor oorlogs- en verzetsslachtoffers. Ook is hij bekend voor zijn inzet bij de herziening van de Grondwet in 1983, waar hij in het bijzonder zich inzette voor het antidiscriminatie-artikel Artikel 1. Hij verzette zich tegen biochemisch onderzoek naar de oorzaken van criminaliteit bij delinquenten en tegen beroepsverboden voor communisten voor vertrouwensfuncties bij de (semi-)overheid. 5 mei als Bevrijdingsdag in ere houden was nog een strijdpunt.

Als lid van een kleine fractie was hij woordvoerder op vele terreinen: justitie, politie, cultuur, media en defensie. Op 1 februari 1982 zat Wolff voor het laatst in de Tweede Kamer.

Joop Wolff overleed op 79-jarige leeftijd.

Terug


Medeleven
troostplek.nl22-05-2019

Sterkte aan alle nabestaanden.